Dec 3, 2016

Guttas de pluvia



Parve guttas de pluvia cade al claviero
Prudente tonos lor via al camera trova
Super le piano Frédéric se inclina
pro melior audir le susurro del musas

Le sol de Mallorca al nubes vadeva
ma guttas sonante lor calme rhythmo
al dur coperculo del piano nigre
porta con se le calor solar

Gracile, leve, molle manos
sona serenmente un ballet gratiose
Ma le ventos se augmenta e le dansa del pluvia
presagi le tempesta imminente

Le vento cresce, tonitro sona
Deveni grave, pesante, le manos
Frédéric suspira, susurra con pena:
Mi patria, me manca mi patria...

Torrentialmente le pluvia cade
Tote le celo plora
Suspiro lacera le spirito:
Oh! Pais de mi matre!

Equita ille al blanc cavallo
trans aperte, florante campos
Amor e libertate plena su venas
e aer fragrante, su pulmones san

Le cavallo displica alas celate,
ascende super nubes buclate
e quando finalmente illo descende
le luces de Paris jam splende

Le tonitro mutesce, le vento se calma
Poc e leve le guttas deveni
Reprende su ballo calme, le manos
Le spirito sanate ora reposa

Sona lor postludio, le ultime guttas
Le sol se monstra, ceca le pianista
Ille se leva, aperi le cortinas
et entra al jardin de aves cantante

Le ultime amor

Le ultime amor
es sin limite e sin conditiones
Ille qui lo pote sentir
experientia como illo
exclara tote le universo

Le ultime sagessa
es saper que toto es unite,
que tote differentias es chimeric
e que le oppositos crea le un le altere
e finalmente se funde in lo absolute

Le ultime pace
es reposar in lo intemporal,
demorar in le eterne nunc:
le summa de heri, hodie e deman
e viver in le creation complite

Le ultime joia
es saper que toto lo que nos tormenta
un die disparera
e que toto lo de que nos sonia
un die devenira ver 


Lo plus importante

Lo plus importante
non es nunquam cader
sed levar se post le cadita

Lo plus importante
non es hastar al fin del camminata
sed saper qual via vader

Disveloppamento require tempore
Illo exige patientia
Nos debe apprender viver
con nostre debilitates
al mesme tempore
que nos lentemente
los transforma a fortias

Un die nos quitara nostre pupas
e un nove mundo
que nos non pote imaginar
se aperira ante nos

Tunc le mysterio devenira realitate
Le credentia sera cognoscentia
e nostre sonios devenira real


Omnipresentia

Tu amor
susurra in mi corde,

me caressa al gena
como un dulce vento
del primavera,

se monstra a me
in le folios multicolor
del arbores autumnal,

in le prime radios solar
super le horizonte,

in le surriso 
e le parolas amicabile
de cata homine

e in le lustro stellar
al firmamento nocturne

Nov 15, 2016

Adeo, Leonard



Tu parolas es poesia
Tu poesia es musica
Tu musica es melle
que flue ad mente
e lo face reposar in melancholia
e quietemente trovar joia
in mystica passionate

Quando nemo altere trova
plus abyssal profunditates
veni tu voce e monstra le via
a placias incognite
que totevia era tanto proxime

Insimul nos vadeva
plus profunde al amor
plus profunde al joia e dolo
e plus proxime a Deo

Hallelujah!
Le musica nos face experientiar
le Incognite e Universal
Nos senti e non besonia comprender

Cautemente tu tocca le cordas del guitarra
Multe parolas trova lor tonos:
tonos que le anima sempre memora
tonos que sona ver

In le tempore de muros, odio e timor
un calde e cordial voce mutesceva
ma su tracias es indelibile
e illo continuara dar spero
al tristes e al perdites
e durara cantar pro omnes qui ama
e dansa trans le nocte
al fin del amor 

Poema blanc

Le terra nivate del nocte hibernal
luce sub l'illustre parada del stellas
Punge in naso gelide aer
Frigor infiltra le habitos

Ubi va le scarpas, cracca le nive
Le sono plena le silente paisage
In distantia vacilla un molle luce
Tosto le viro sera in su casa

Sono invisibile

Le sono non es visibile
ma le colores ha gusto
Le vino rubie
caressa le lingua

Le fragrantias non es audibile
ma le amor es sensibile
como un sufflo legier
e un tenere basio

Pensatas blanc

Frigor titilla l'interior del naso
Gelate cerebro trova pace
Nive oblida hiberno
sed ancora pensatas son blanc

Que frigor congela l'armas
Que glacie extingue focares del ira
e quando l'estate finalmente veni:
que columba blanc como nive
face su nido vicin nostre domo 

Oct 8, 2016

Le pedes del deserto


Illa orna su pedes con hieroglyphicos
Le camminata se approxima
Le sol se prepara
a facer le tepide sablo ardente

Le fervor de Ra adure su pedes
Distante ancora es le oasis
Moses jam ha migrate
e le Salvator ancora non es nascite

Le multes qui son false
renega le un qui es ver
non sapiente que in fragmentation
es celate le plus profunde unitate

Le pedes e le sablo
se funde del calor
Le puera e le sol
se uni in dolor

In le centro del celo es le sol
e illa in le medio del deserto
ma lento se torna le firmamento
e veni del oriente
un refrescante vento

Le oasis irriga le deserto
crepusculo e die se incontra
Le crescente substitue le sol
e le sablo ardente deveni tepide

In distantia le puera vide un muro
Le porta pesante se aperi
Illa audi riso e suave musica
Finalmente illa trovava su domo

Metamorphosis metaphysic

Metamorphosis metaphysic
massa mi molle cerebro
Memorias se misce son le momento
Toto amate es hic
 
Le secundas cessa tic-tacar
Illos flue sin sonos
trans le acridulce sauce temporal
sin toccar le parietes

Introspection intravenose
me duce sub le superfacie
monstrante le veritate del sanguine
susurrante rhythmicamente
con le corde

Mundo sin frontieras

Al nove mundo manca frontieras
Le homines senti pavor e confusion
Illes sape qui illes era ma non qui illes sera

Le odio es vetere e facile a predicer
ma al latere de illo
inexpectate amicitates son nascite

Alcunos aperi lor cordes e vole adjutar
Alteres vole clauder le frontieras,
habente timor ante le menacia celate
Le torrente human sempre trova nove vias

Le morte de un homine es un tragedia
Le morte de multe homines es statistica

Le un oculo es aperte
ma le altere es claudite
Si existe solo un Deo,
proque il ha tante religiones?

Si Deo es plen de amor e misericordia,
proque occide Su creationes le un le altere?
Quante tempore nos debera suffrer
ante que maturara nostre sagessa?

 

Ruptura de electricitate

Un vespere toto ordinari al familia digital in le initio del vinti-unesime seculo: le patre sede in le cocina con su laptop e labora con un projecto que debe esser preste al reunion del die sequente in su labor. Le matre sede ante le television in le camera de sojorno e specta un reality show. Le filio se trova in su camera e joca War of Warcraft a linea a su potente computator stationari. Le filia mora in su lecto e usa Facebook a su cellular.

Subito alco inexpectate eveni: un ruptura de electricitate. Isto non ha occurrite durante annos. Le television e le computator del filio se extingue immediatemente. Duo stupefacte e frustrate clamores son audite. Le apparatos del patre e del filia dura functionar proque illos son activate de batterias, ma le connexion con le rete es rupte: le station de base anque ha perdite le currente. Duo suspiros irritate veni del cocina e del camera del filia. Sin internet le apparatos son inusabile. Ni Facebook, ni le programma del patre, basate "in le nube", functiona.

Le membros del familia, toto confuse, erra a in le camera de sojorno. Jam es vespere e crepusculo. Le patre trova alcun candelas de stearina. Tosto le camera deveni illuminate de un lumine agradabile. Initialmente totes son agitate e parla simultaneemente, ma tosto comprende que tote le quartiero es sin electricitate. Illes solo pote attender con patientia usque al retorno del currente. Ma como occupar se usque tunc?

Post alcun tempore omnes sede insimul e calmemente parla del evenimentos del die passate.
Que occurreva in le schola? An le horas al labor passava ben? Le familia es inaccostumate al situation. Nemo memora le ultime vice quando illes habeva parlate in iste maniera. Le distrahente technologia digital normalmente impedi iste typo de longe colloquios familial.

Plus tarde, le filio monstra un joco de cartas. Omnes vole jocar in poker. Il es un situation exotic, le usar de cartas real e actualmente poter vider su partenarios.
Post un hora, le juvenes vole mangiar. Ha il pizza? Ma le furno microunda ya non functiona! Que mangiar alora? Forsan un poco de fructos?
Tosto omnes se regala con pomos, piras e bananas.

Illes deveni alerte e gaudiose. Forsan es melior mangiar fructos in le vespere, in vice de pizza? Le tempore passa e le electricitate non retorna. Le lumine del candelas e le absentia de exaltante jocos de internet e programmas televisive causa somnolentia prematur. Le familia brossa lor dentes e postea vade al lecto.

Per habitude le parentes specta le television in lor dormitorio ante dormir. Ma ora illes in vice jace le un presso le altere in le lumine de candelas. Lor reguardos se incontra e illes se uni in un tenere basio. Subito illes se imbracia.
In le mesme momento le electricitate retorna. Le lampas se accende e anque le television. Le patre curre a su laptop pro finir su projecto e le matre remane in le lecto pro spectar le tarde bulletin de novas. Le ordine es restaurate. 

Chronica publicate in Panorama no.6 2015

Sep 8, 2016

Le polyglotte Cupído


Le polyglotte Cupído
apprendeva le lingua Ido
e intertanto
su Esperanto
cadeva in oblido 

Sin regret

Un brunette in Nazareth
joca russe roulette
Un femina brave
(de facto moldave)
mori sin regret