Jan 1, 2017

Le universo del phantasia



Seque me a un viage de colores,
formas e movimentos
Lassa me mitter te in trance
e tunc nos potera viagiar via
in le universo del phantasia

Le colores flue
trans corpores astral
Illos caressa nostre pensatas
e sentimentos
Le sphera immortal del perfection
massa le nucleo del existentia

Un cosmic vento vorticose
nos duce in circulos:
in carosellos multicolor
Nos es radios infrarubie que salta
al molle mattas del campos gravitational

Le bracio gigantic del galaxia spiral
nos jecta via al vacuitate interstellar
Ubique nos vide le ancian lumine
del aggregationes galactic

Tu te memora, le prime explosion:
le prime e le plus grande?
Le explosion e le expansion
nos ha formate e ancora
nos prende via del centro

Le cyclo del vita se repete
Ille qui vide le totalitate
vide le circulation
Omne le modellos conveni
Le circulo sempre es perfecte

Toto lo que vive es unite
Nos omnes balla
un menuet cosmic,
un walzer universal,
un tango passionate del vita
trans spatios illimitate

Nos es electrones
que curre in un torrente
Nos hasta, nos vole arrivar
al relevamento del discarga
ubi nos finalmente
reposara

Quando un entitate mori,
un altere es nascite
Le continuitate del animas
es assecurate
Le petra deveni un planta
deveni un animal
deveni un homine
deveni un deo

Ex lo simple
lo complexe es nascite
Lo complicate reveni
al origine, al fonte

Nos es duo lumines
inter mille milliardos lumines
Solitude es un illusion
in le formicario del existentia
Separation es un illusion
inter le brillantia galactic

Le suspiro del existentia es un sibilo
que nunquam mutesce
e dunque es imperceptibile
sed si tu deveni toto silente e pacific
tu quasi lo audira

Io canta un nove canto

Io canta un nove canto
Io besonia nihil,
proque io ha mi canto
Illo costava nihil
e io non vole vender lo

Io non besonia nove cosas
Le vetere cosas suffice
Le luce del sol es gratis
e le veritate es gratis,
ma difficile a trovar

Io canta un nove canto,
le tonos cerca le veritate

Le nove vita comencia

Le vetere anno ha finite
Un nove ha nascite
Le nove vita comencia

Le ver vita
manca obligatorietate
Le adrenalina es replaciate
del oxytocina
Stress es replaciate del pace

Vetere portas son claudite
nove se aperi
Vetere facies dispare
nove son vidite al horizonte

A vices on debe vader sol
ante que on trova apte
companiones de viage

Vetere amor resurge
Le amor es nascite de novo

Io non senti timor
Corage flue ex anima
usque al punctas del digitos

Pace es mi sol scopo

Le anno ha finite

Oblida me
Io non plus existe in vostre mundo
Inter umbras io me ha facte un nido
Ibi io sede et ascolta
le tonos del eternitate

Le nubes se ha arrestate in celo
Eterne es le crepusculo
Io lassa su debile lumine
facer mi cute tepide

Io vole nihil
Nulle scopo existe
Le via duceva a un precipitio
Io me sedeva ante illo
e indifferentemente spectava
le haste e febrilitate del mundo

Quando io levava mi vista
io audiva le harmonias stellar
e nunquam plus voleva spectar in basso

Le verbos es celate
Rarmente illos vole apparer
Toto importante jam es dicte
Le abstractiones es exhaurite
Solmente remane
observationes quotidian

Io vive de halito a halito
Plena le pulmones completemente
Pace
Silentio
Le anno ha finite
Bon nocte...

Dec 3, 2016

Guttas de pluvia



Parve guttas de pluvia cade al claviero
Prudente tonos lor via al camera trova
Super le piano Frédéric se inclina
pro melior audir le susurro del musas

Le sol de Mallorca al nubes vadeva
ma guttas sonante lor calme rhythmo
al dur coperculo del piano nigre
porta con se le calor solar

Gracile, leve, molle manos
sona serenmente un ballet gratiose
Ma le ventos se augmenta e le dansa del pluvia
presagi le tempesta imminente

Le vento cresce, tonitro sona
Deveni grave, pesante, le manos
Frédéric suspira, susurra con pena:
Mi patria, me manca mi patria...

Torrentialmente le pluvia cade
Tote le celo plora
Suspiro lacera le spirito:
Oh! Pais de mi matre!

Equita ille al blanc cavallo
trans aperte, florante campos
Amor e libertate plena su venas
e aer fragrante, su pulmones san

Le cavallo displica alas celate,
ascende super nubes buclate
e quando finalmente illo descende
le luces de Paris jam splende

Le tonitro mutesce, le vento se calma
Poc e leve le guttas deveni
Reprende su ballo calme, le manos
Le spirito sanate ora reposa

Sona lor postludio, le ultime guttas
Le sol se monstra, ceca le pianista
Ille se leva, aperi le cortinas
et entra al jardin de aves cantante

Le ultime amor

Le ultime amor
es sin limite e sin conditiones
Ille qui lo pote sentir
experientia como illo
exclara tote le universo

Le ultime sagessa
es saper que toto es unite,
que tote differentias es chimeric
e que le oppositos crea le un le altere
e finalmente se funde in lo absolute

Le ultime pace
es reposar in lo intemporal,
demorar in le eterne nunc:
le summa de heri, hodie e deman
e viver in le creation complite

Le ultime joia
es saper que toto lo que nos tormenta
un die disparera
e que toto lo de que nos sonia
un die devenira ver 


Lo plus importante

Lo plus importante
non es nunquam cader
sed levar se post le cadita

Lo plus importante
non es hastar al fin del camminata
sed saper qual via vader

Disveloppamento require tempore
Illo exige patientia
Nos debe apprender viver
con nostre debilitates
al mesme tempore
que nos lentemente
los transforma a fortias

Un die nos quitara nostre pupas
e un nove mundo
que nos non pote imaginar
se aperira ante nos

Tunc le mysterio devenira realitate
Le credentia sera cognoscentia
e nostre sonios devenira real


Omnipresentia

Tu amor
susurra in mi corde,

me caressa al gena
como un dulce vento
del primavera,

se monstra a me
in le folios multicolor
del arbores autumnal,

in le prime radios solar
super le horizonte,

in le surriso 
e le parolas amicabile
de cata homine

e in le lustro stellar
al firmamento nocturne

Nov 15, 2016

Adeo, Leonard



Tu parolas es poesia
Tu poesia es musica
Tu musica es melle
que flue ad mente
e lo face reposar in melancholia
e quietemente trovar joia
in mystica passionate

Quando nemo altere trova
plus abyssal profunditates
veni tu voce e monstra le via
a placias incognite
que totevia era tanto proxime

Insimul nos vadeva
plus profunde al amor
plus profunde al joia e dolo
e plus proxime a Deo

Hallelujah!
Le musica nos face experientiar
le Incognite e Universal
Nos senti e non besonia comprender

Cautemente tu tocca le cordas del guitarra
Multe parolas trova lor tonos:
tonos que le anima sempre memora
tonos que sona ver

In le tempore de muros, odio e timor
un calde e cordial voce mutesceva
ma su tracias es indelibile
e illo continuara dar spero
al tristes e al perdites
e durara cantar pro omnes qui ama
e dansa trans le nocte
al fin del amor 

Poema blanc

Le terra nivate del nocte hibernal
luce sub l'illustre parada del stellas
Punge in naso gelide aer
Frigor infiltra le habitos

Ubi va le scarpas, cracca le nive
Le sono plena le silente paisage
In distantia vacilla un molle luce
Tosto le viro sera in su casa

Sono invisibile

Le sono non es visibile
ma le colores ha gusto
Le vino rubie
caressa le lingua

Le fragrantias non es audibile
ma le amor es sensibile
como un sufflo legier
e un tenere basio

Pensatas blanc

Frigor titilla l'interior del naso
Gelate cerebro trova pace
Nive oblida hiberno
sed ancora pensatas son blanc

Que frigor congela l'armas
Que glacie extingue focares del ira
e quando l'estate finalmente veni:
que columba blanc como nive
face su nido vicin nostre domo 

Oct 8, 2016

Le pedes del deserto


Illa orna su pedes con hieroglyphicos
Le camminata se approxima
Le sol se prepara
a facer le tepide sablo ardente

Le fervor de Ra adure su pedes
Distante ancora es le oasis
Moses jam ha migrate
e le Salvator ancora non es nascite

Le multes qui son false
renega le un qui es ver
non sapiente que in fragmentation
es celate le plus profunde unitate

Le pedes e le sablo
se funde del calor
Le puera e le sol
se uni in dolor

In le centro del celo es le sol
e illa in le medio del deserto
ma lento se torna le firmamento
e veni del oriente
un refrescante vento

Le oasis irriga le deserto
crepusculo e die se incontra
Le crescente substitue le sol
e le sablo ardente deveni tepide

In distantia le puera vide un muro
Le porta pesante se aperi
Illa audi riso e suave musica
Finalmente illa trovava su domo

Metamorphosis metaphysic

Metamorphosis metaphysic
massa mi molle cerebro
Memorias se misce son le momento
Toto amate es hic
 
Le secundas cessa tic-tacar
Illos flue sin sonos
trans le acridulce sauce temporal
sin toccar le parietes

Introspection intravenose
me duce sub le superfacie
monstrante le veritate del sanguine
susurrante rhythmicamente
con le corde