Dec 12, 2014

Audiente io vide


Tu canta le canto le plus lente
Tu parolas son sufflos de vento in le foliage
Tu conta de cosas que nemo cognosce
Tu sapientia intuitive flue trans imagines
Audiente io vide

Ille qui ha patientia va comprender
e sera plenate con pace e felicitate
Quando le canto se leva 
a sempre plus alte tonos
le corpore celeste comencia vibrar

Un secunde voce adveni
Il es le sol que canta
Le luce deveni tonos
Le majestatic sonoritates 
del canto solar
resona trans le campos
Le anima capitula:
deveni irradiate e purificate

Io adjunge mi voce al canto beate
mi tonos se misce con le melodia
que es immortal
e cuje harmonias 
se extende ultra le tempore

Io es un parte del eternitate
e le eternitate es un parte de me
Io canta le canto 
del sol e del silvas
Io canta le canto 
del montes e del lacos
Io canta le canto 
del mar e del nubes
Io canta le canto del terra

Le oceano del musica
me lava con sonos incessante
Io me submerge
e plena mi pulmones 
con harmonias aquatic
Io me approfunda sempre plus
e audi balenas in distantia
ma tosto io vole ascender de novo
e tunc veni un forte torrente
que me duce in alto, in alto, in alto

Io passa le superficie e vola in alto
e subitemente es circumferite 
del firmamento, del stellas
Illos son tanto proxime, 
tanto tanto proxime
Es io un de illos?

Io audi echos de supernovas
Diluite explosiones vetuste
cuje surde ruito sustenite 
se misce con le sibilo
de tempestas solar
Neonate stellas celebra le vita
con formicante radios
Io surfa sur un de iste radios
e deveni jectate in spatio incognite

Io pote viagiar ubi io vole
Non plus existe limites
Le energia de mille soles me porta
Gratias al amor ardente io vide toto
Io es transformate al mysterio
e tunc lo comprende
Quando le mente es sin limites
veni tote le responsas

Io senti como io me dissolve
et es devorate del totalitate
ma io non ancora es preste
a entrar nirvana
e dunque subito 
focalisa mi attention
sur solo un puncto:
hic, nunc, iste camera
A hic io reveni
Le mysterio retira
insimul con su solution
e io remane sol in mi camera
sin responsas
e sin questiones



Terrificate del immortalitate

An tu te gaude 
de tu immortalitate
o es tu terrificate?
Vole tu viagiar sin fin
o finalmente reposar?
Vole tu ascender 
le monte celestial
o remaner sub le querco?

Que es ver
e que es false?
An le via dara le responsa?
Tu vide le monte 
con oculos claudite
e lassa le voce guidar te
Pote tu levitar avante
como in le sonios?
 Io vide multe montanias
ma non sape 
qual es le plus vetule

Le via del primes 
es recoperite de vegetation
Le mal herba ole 
como naive matinos vernal
que sempre consola 
ma nunquam da responsas
Illo conta del immortalitate oblidate 
e del fide
ma multes lo calca
cercante le fin del via

Quando io trovara le fin del via
io vadera retro
pro reviver e revivificar
Forsan io remanera sol
in le mundo de memorias
sub le querco 
al pede del monte
troppo fatigate 
pro continuar camminar


Le memorias del vita e le vita del memorias

Ille qui vole remaner juvene
debe morir in su juventute
e postea solo continuar viver
in le memoria del generationes
Ille qui vole viver multe annos
debe vader a in le oblivion
Quanto vale annos oblidate?

Si on vive mille dies
e le un resimila le altere
on ha experientiate solo un die
ma si on ha camminate mille dies
de un village a un altere
e cata die vidite nove homines e domos,
alora on ha vivite multe vitas

A vices memorias pote renascer,
subito aperir se como cassettas retrovate
e jectar ex se imagines e fragrantias
que on immediatemente recognosce
Forsan le oblivion solo es un nube temporari
ante le sempiterne sol del memorias
que jecta su radios verso le eternitate


Al filio de Sharon Tate

Tu veniva ad existentia
cresceva e se formava
e finalmente era preste a exir
a un nove mundo
Un micre, belle, homine innocente,
indefense e besoniante
multo de amor e cura

Tu non poteva experientiar iste mundo
Brutalmente tu e tu matre era occidite
Tu era un tresor non nascite
que era perdite

Io spera que tu poteva nascer
in un mundo melior
de iste, que te rejectava

Dec 10, 2014

Tu nomine es tatuate in mi anima


Io ha tatuate tu nomine in mi anima
e dunque io debe amar te
tote nostre dies remanente

Si io lancearea via tu nomine
le anima sanguinarea a morte
nos son coalescite
in le modo siamese

Io debe haber indulgentia
con tote tu imperfectiones
e tu con le mie
assi que nostre vita
non sia destruite

Olim amor volava
ma hodie debe ser supportate
de bracios fatigate

Tu nomine es tatuate in mi anima
e mi nomine in le tue
Nos ha create un vita insimul
e lo vive insimul
in dolor e gaudio
e quotidian penose labor

Fragmentos polychromatic

Homines
que nos longemente cognosceva
ma subito de nostre vita dispareva
tarda in nostre sonios
Lor reflexiones son circum-speculate
in nostre animas
como fragmentos polychromatic

Illes sta presso nos
Parla con nos
e quando le sonios ha finite
nos son eveliate per le suspiro
que pone su mano tepide
a nostre frontes

Suffrentia

Io non es ille qui suffre
Le sanguine que flue non es le mie
Le chaos del mundo non pote disturbar
mi ordine interior

An io vermente crede in isto?

Vale eriger muros contra le suffrentia
o es melior lassar lo affluer?
Imbraciar lo, consolar lo,
caressar lo con le balsamo del compassion?

Arrivata

Tu es un arbore
In distantia io vide le bosco
Iste vespere io lo attingera


Dec 9, 2014

Vivaldi recomponite


Le ave trilla sin pausa
Le rivo murmura die e nocte
Le inamoramento estive se extende
multe dies a in le autumno

Le tonos del fundos del seculos
son renascite
in un forma plus forte, persistente
Le passiones e meditationes
del prestre rubide
ora cammina in le London hodierne:
le mastodontic formicario human

Nove melodias accompania le vetere
Le aqua de Venetia flue a in le Thamese 
Le arpeggios del baroco deveni minimalistic:
ornamentos in le cathedral post-moderne
ubi tote le historia echoa

Tote le tonos son sonate
Tote le parolas son dicte
foras del cathedral del sonos
milles de autos rola e strepe
e ille qui cerca le silentio
debe vader mille passos al scala in le fundo
a in le plus profunde catacomba

Le tempesta estive obstinatemente ragia
ma in le nocte le calma reveni

In mi sonios io parla con Vivaldi


Le planeta blau

Al planeta blau
vive multe colores
Certe tinctos
vole miscer se con alteres
e ancora alteres
vole retener su proprie nuance

Le rubitate del terra suspira a Marte
ma le distantia es troppo grande
Lo rubie es necate in lo blau
ma le plus alte nubes remane blanc

Le nocte e le die chassa le un le altere
circum le globo
assi como le agulias del horologio
Sempre es nocte e sempre es die
Le balancia rotante es imperturbabile

Quando le planeta blau palpebra
il deveni obscur
Un momento dura horas
E tunc omne le colores deveni identic
e temporarimente comprende
un profunde veritate

Forsan un die
le planeta blau sera brun
e omne le colores
immunde, sordide
ma ancora illo es blau
blau como le spero
e blau como le opportunitates

Paisages sonor

Paisages sonor
montes rugante
arbustos craccante
electric filos susurrante
sentieros semi-cantante
domos ululante
bufones gurguliante
folios claccante
autos que tussi
anates parlante
grillos suspirante
personas pedente
guttas martellante
pollines sternutante
telephonos anhelante
tractores que mugi
e pipante pedunculos de herba
plena mi aures
con ideas
e mi sinos
con harmonias
que parturi iste parolas
gratias a incontros inexpectate
in sentieros verde
in le organo gris

Transformation in lente movimentos

Io specta al via rural
e al campos jalne e verde
e postea leva mi vista
verso le celo

Le sol cecante contrasta
con le celeste obscuritate
Le nubes tenebrose
son tingite del luce
Illos cresce e se contrahe:
transformation
in lente movimentos

Nov 10, 2014

Le arte del tablas


Batte le tablas
fortemente e legiermente
in le centro e in le orlo
Caressa los, tocca los
colpa los con tu digitos

Crea cyclos rhythmic
que se repete e repete
cata vice un poco variate
Tricota un tela de sonos
cuje meandros provoca
imagines inexpectate
in spirito nascite

Ultrapassa le limites del virtuositate
lassa le battimentos inspissar se
assi que illos deveni
como le guttas de pluvia del monson

Quando le movimento
es sufficientemente celere
toto es calme
le constante torrente del monson
cuna e quieta
Le extasis deveni mystic
le mystica deveni extatic
toto se unifica
in veritate e joia

Thema con variationes

Le vita es
un thema con variationes
Le mesme melodia
sempre reveni
A vices lentemente
a vices celeremente
a vices accompaniate
de arpeggios
e a vices como un fuga:
le mesme tonos
in sempre nove
combinationes

Larger Than Life

Larger than life
-plus grande que le vita

Que es plus grande que le vita?
Le morte? Un deo invisibile?
Le immensitate del universo?

An on pote spectar ultra le vita
quando toto absorbite in illo?

Nov 9, 2014

Amicitate

Un amico es un persona
a qui tu pote dicer toto lo
que tu senti e pensa
sin que iste persona fugi

Oct 24, 2014

Radios solar



Radios solar
auro liquide
ultrarapide, impalpabile
vivificatores, tostatores
viagiatores ab mundo ad mundo


Miraculos luminose
hospites radiose
remane un immesurabile momento
ma lor tracias son permanente 


Calorose messageros
nos dona lor energia
con torrente permanente veniente
innumerabile, incessante


Expeditores del obscuritate
amicos e inimicos del oculos
caressatores e comburatores del terra
veni sempre, arriva hic


Horas estive e hibernal

Un hora in avantia in primaver'
In autumno un hora retroceder
Proque regreder, progreder, regreder?
Lassa le horologios in pace vader!

Oct 19, 2014

Le sage consilios del baby

Si tu es gaudiose - ride e ulula

Si tu es triste - crita fortissimemente a tote tu fortia

Si tu vide alco interessante - pone lo in tu bucca

Si alcuno essaya alimentar te - prende le coclear
e batte lo contra le tabula

Si alcuno parla con te - responde in babyanic,
le qual solo tu comprende

Si tu ha fame - crita a tote tu pulmones
usque a illes te da mangiar

Si tu vole haber servicio extra bon
- monstra tu plus large surriso

Si alcuno te da un bloco - colpa lo celeremente
e rhythmicamente contra le solo

Si tu ha satis de un joculo - jecta lo via,
quanto plus distantemente, tanto melior

Si mamma o papa canta melodias de cuna a te
- addormi te profundemente e sonia
de tote le impressiones abundante del die passate

Infantil rimas multilingual

Nunc alea iacta est
and je audi kein protest
Ego volvo ergo sum
Ego vade a Khartoum

Sia hic, sia hoc
papa tue vole poc
Pocahontas sona rock
sia hic, sia wok

Esque Esperanto tanto
similacxas Transpiranton?
Que nos parla intertanto
linguas como Europanto

Nunc alea iacta est
and je audi kein protest
Ego volvo ergo sum
Ego vade a Khartoum

Mein belle perro mangia ferro
ma my mamma mangia manna
Kleine can is not san
cuando luna: vole run

Volapük vole poc
sia hic, sia hoc
Parlez Ido! dicas Fido
que in Lido is nacido

Nunc alea iacta est
and je audi kein protest
Ego volvo ergo sum
Ego vade a Khartoum

Oct 11, 2014

Linguania



In le pais Linguania le parolas son citatanos.
Libros son lor domos. Ibi illos dormi
durante le noctes, quando nemo parla.
In le matino illos se leva, se vesti in
phonemas e litteras e postea exi e vade al
citate. Illos cammina al longe
de stratas, le un post le altere, e assi face
phrases. Si alcun parola querela
o se pone in le incorrecte phrase
o ha vestimentos con errores orthographic,
le policia lingual rapidemente veni e lo attrappa.
Postea illo es processate ante Le Tribunal Grammatic
e in le plus grave caso illo es condemnate a radimento.

Inter omne le benevole parolas vive alcun
invectivas. Iste parolas son parte de bandas de gangsters,
le quales appesta le vita de omne le alteres.
Illos se attruppa in basamentos secrete, ubi illos appella
le un le altere idiotas, piratas, diabolettos e cosas similar.
Postea illos exi pro demolir le stratas urban e chassar gente
con tubos de aciero in lor manos.

Cata anno parolas imprestate, immigrantes,
veni a Linguania. Initialmente illos crea tumulto
e non harmonisa con le altere habitantes.
Ma sovente illos se monstra esser usabile e tosto
deveni assimilate in le lingua.
Post alcun tempore quasi nemo pensa del facto
que illos veni de altere paises.

E assi continua le vita in
Linguania. Parolas nasce e mori. Durante lor
vita illos cambia lor orthographia e
signification. Illos concurre con alteres
pro obtener influentia e prestigio, vole devenir
includite in citationes immortal, illos vivifica le lingua
e cata un constitue un anello
in le catena del historia lingual.

Chinese cocinero

Chinese cocinero
serpente decapitava
pelle removeva
in casserol' jectava

Capite prendeva
pro jectar lo foras
morsura recipeva
moriva in penas


Le pecunia de alteres

Io conta le pecunia de alteres
e alteres conta mi dies
Multes sta in fila
ma io non pote adjutar omnes

Io solmente reguarda ante me,
le vista peripheric es distorquite,
e pensa del autobus
que me portara a casa
contante contos a me
durante que le paisages
parada como sempre

Le moneta es contate e le die ha finite
Finalmente reposo

Oct 2, 2014

Sanate del beltate

Le beltate sana mi anima
como un fluxo vernal:
lava via le immunditias hibernal

Illo rende le vita
de novo innocente
Face toto trovar
su proprie loco
e devenir translucide

Illo me monstra
que un melior mundo
es possibile
e indica le via

Le beltate es mi tresor interior
mi bussola que me adjuta
trovar le terrestre bontate 

Sep 19, 2014

Le cathedral affundate



In le cathedral affundate
le pisces ha le missa
Illos canta mute, bullose psalmos
a Ichthys, lor salvator
qui un die les ducera
al paradiso: le oceano celeste

In timor illos tremula
pensante del diabolo
qui sovente veni con naves ruitose
equipate con dragas horripilante

Le organista sona Water Music
e Aquarium del Carneval del Animales
durante que le pisces recipe oblatos
preparate de plancton sacre

"Missa finite es, nata in pace",
le prestre Salmon bulli
e abundante bancos efflue
del cathedral affundate
in le ample oceano

Acrobatic metaphoras enigmatic

Alcunos parla in enigmas
e pila acrobatic
metaphoras sin fin le un al altere
Que illes vole dicer?
Ha illes un message celate
o ha illes invitate le ascoltator
a su oceano chaotic del subconscientia
plenate de emotiones impenetrabile?

Alcunos substitueva
rimas e rhythmos
con metaphoras enigmatic
An hodie isto marca
le differentia inter le poesia e le prosa?

(Io non es sin culpa)

Sedente a mi banco

Io vole seder sol a mi banco
e spectar le domos lontan
e le arbores vicin
Perder me in pensatas que son como nubes
e lassar le ventos prender los via

Toto io ha perdite
e toto ganiate
Nihil plus es importante
e toto es inappreciabile

Le dolor e le joia ha finite su ballo
le musica deveniva pacific
cata tono remane, tan longemente
le accordos resona in alto verso le celo
An isto es musica que solo io audi?

Io sede sol a mi banco
e super me se aperi
le spatio sin limite

In medie cammino

In medie cammino
inter nascentia e morte
Le dies hastivemente passa
Le horas son plenate de routines
Le plus belle memorias
perde lor lustro
Le photos son oblidate
Il pare como toto
sempre ha essite
assi como ora
ma io sape que es le oblivion
que me delude

Io es solo un hospite
in le domo del vita
Io loca un camera
Le un tasca
es plenate con pecunia
ma le altere es vacue
Quando le moneta finira
Io vadera via in le nocte
pro cercar un altere domo

Sep 16, 2014

Aurora boreal



Le aurora boreal tocca le cymas del arbores
in su molle ballo electric
Invita a un dansa multicolor
que face le longe nocte
multo plus curte
Le pauc habitantes
del distante nord
se delecta de iste spectaculo magic
un breve momento ante que illo se dissolve
al firmamento stellate

Urbe blanc

In le urbe blanc
cammina homines silente
Illo se ha rigidite
in le ornamentos deteriorate
del passato
Le historia ha blocate le via
ante le futuro

Tinnitus

Io contava le halitos
pro poter indurar

Subito le critos cessava

Io ascoltava
le tinnitus

Refugio interior

Illes pote continuar batter me
ma io non plus senti dolor,
solo dolo e tristessa,
quando le ira finalmente es extinguite

Non existe justitia
in iste valle obscur
e ultra le montes
il solo ha le solitate del vacuitate

Io vade al interior
-a intra le crusta del dolo
nam ibi attende le pace del Buddha

Sep 15, 2014

Le kaleidoscopio



Symmetria divin 
Beltate constante
in cambiamento perpetue
Ex le centro immobile
flue nove mundos
Le colores se reflecte, le un in le altere
Flores cosmic dispersa su semines
Signos e symbolos
conflue et efflue
Le mandala vivente
cresce et expande
Le totalitate es balancia e harmonia
ma su partes dansa
in un chaos creative

Mi spirito es transformate
a un kaleidoscopio
Lo parve se uni con lo grande
Le partes del totalitate
se reflecte, le un in le altere
e io es prendite via
a un extasis pacific
e un pace extatic

Lumine artificial

Le lampa apud le fenestra cessava lucer
ma durante le die nemo nota isto
In le nocte le camera es vacue

Le ampulla se ha findite
e pote cader al solo
como clasmas acute

Proque io ancora porta berillos antisolar?
Forsan io non vole vider toto
Le lampas son e un pena e un benediction

Fallimento

Io cercava amor
ma trovava passion
Io cercava ricchessa
ma trovava moneta
Io cercava significantia
ma trovava contento
Io cercava fama
ma creava rumor
Io cercava pace
ma trovava monotonia

Le senioras Pac e Palac


Le senioras Pac e Palac laborava insimul in le mesme firma. 
Ma post alcun annos le firma faceva bancarupta e le senioras 
deveniva inempleate. Sin saper isto, ambes lassava su patria 
Vrauland e se translocava a Thouland. Hic ambes trovava nove labores.
Un differentia interessante inter le duo paises era que in Vrauland on 
non diceva 'tu' o 'vos' ad altere personas, ma 'senior' o 'seniora'.
On solmente diceva 'tu' al familia e a proxime amicos. In Thouland 
on diceva 'tu' a omnes.
Un die seniora Palac per hasardo incontrava seniora Pac in un grande strata 
in le capital de Thouland.

Palac: Seniora Pac! Es vermente seniora?
Pac: Seniora Palac! Qual meravilia!
Palac: Quante tempore seniora vive hic?
Pac: Tres annos. E seniora?
Palac: Anque tres annos. Io labora in un libreria, como in Vrauland. Seniora anque ha trovate labor?
Pac: Si, in un bibliotheca. Libros como libros, ha ha.
Palac: Io vive in iste urbe con mi filio que ha septe annos. Ha seniora alcun filios?
Pac: No, ma io ha trovate un viro hic. Nos va maritar nos le proxime estate.
Palac: Seniora ha ver fortuna. Io non ha succedite trovar un nove viro post mi divorcia.
Pac: Io regretta isto. Ma io es secur que tu va trovar un viro tosto. Tu es multo sympathic.
Palac: Tu dice 'tu' a me?! Io non lo vole! Nos debe conservar nostre cultura vraulandese.
Pac: Proque? Hic in Thouland on dice 'tu'. Isto es plus facile e practic.
Palac: Al thoulandeses io dice 'tu'. Ma isto es un altere cultura. In le lingua thoulandese dicer 'tu' non es rude. In vraulandese illo lo es.
Pac: Io non vide le differentia. Si io dice alco rude, isto depende del contento, del message, non del forma grammatic.
Palac: Il es multo plus facile insultar alcuno si on dice 'tu'. Io lo ha experientiate multe vices.
Pac: Vermente? In Vrauland io mesme ha audite un homine dicer a me: "Que seniora vade al diabolo!".
Palac: Isto es plus difficile a dicer que le plus curte "Vade al diabolo!"
Pac: De facto toto es plus difficile a dicer. 'Seniora' ha tres syllabas, 'tu' ha solo un.
Palac: A me dicer 'senior' o 'seniora' presenta nulle difficultates. Isto es un modo de monstrar respecto al altere persona.
Pac: Ma isto anque crea distantia inter personas. Respecto e distantia.
Palac: Nos ha habite iste maniera de titular in Vrauland al minus un millennio. Proque cambiar isto nunc?
Pac: On debe progressar. Nos vive in le mundo moderne. Nos ha lassate le epocha feudal.
Palac: Dicer senior e seniora es un signo de politessa e cultivation. Io non va degradar mi manieras.
Pac: Io ha multe amicos vraulandese hic in Thouland. Nos omnes dice 'tu' le un al altere.
Palac: In Vrauland on ancora dice 'senior' e 'seniora' a altere homines, que non son proxime amicos.
Pac: Isto non es Vrauland. E io comprende que tu non vole esser mi amico.
Palac: Io lo vole. Ma seniora debe dar me tempore. Dicer 'tu' es un grande passo pro me.
Pac: Tu principios complica tu vita. Proque non prender le via plus facile?
Palac: Mi principios son importante pro me. Illos me adjuta conservar mi identitate.
Pac: Io comprende. Alora io dicera 'seniora'.
Palac: Multo ben! Vole tu mi numero de telephono?
Pac: Io es pressate. Io debe ir al traino. Nos nos incontrara alicubi. Le mundo es parve...
Palac: Io comprende. Adeo seniora!
Pac: Adeo seniora! 


Sep 2, 2014

Le promenada del digitos


Primo vade le pollice
post ille seque le indice
ma le digito medie
deman e hodie
essaya cessar un bombice

Le digito anular
debeva annullar
e su explication
pareva ser un fiction:

"Le digito auricular
io va expedicular
solo duo digitos tunc
promenar se pote nunc"


Alcunos e alteres

Alcunos vole accender un foco
e alteres extinguer lo

Alcunos vole submerger se
e alteres vole volar

Alcunos vole camminar
e alteres confinar se

ma io vole nihil,
io solmente aspecta le mundo
e lassa lo sonar
su cantos chaotic

Pelle dur

Alcunos disveloppa un pelle dur
pro proteger su interior fragile
ma alteres face le opposito

Sep 1, 2014

Le opposito de un dialecto

Interlingua es le opposito de un dialecto. 
In le dialecto il ha parolas regional con un 
limitate divulgation e un pronunciation que 
pote esser difficile a comprender foras del 
region ubi illo es parlate, lo que pote facer 
mesmo parolas cognoscite difficile a comprender. 
In vice, Interlingua usa le plus divulgate parolas e 
un pronunciation distincte e facile a comprender. 
Post apprender Interlingua, le linguas romanic 
ha comenciate dar me le impression de esser 
dialectos de Interlingua. 

Aug 1, 2014

Hayat Jivana

Conto

In le matino, quando io vadeva al porto, io videva que un nove nave habeva arrivate. 
Io deveniva curiose e hastivemente lo approchava. Illo era un veliero con tres mastes.
Al corpore del nave on poteva leger su nomine, scribite con belle, ornamentate litteras: "Hayat Jivana".
Io voleva saper qual era su mission e dunque decideva demandar alcuno 

del equipage re isto.
Le planca jam era extendite e duo homines era in le processo de disbarcar. 

Le prime era un svelte marinero con un reguardo absente. Io le demandava:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape", ille respondeva inattentivemente, "io me solo inrolava a iste nave pro poter viagiar a multe citates. Io cerca mi ver amor. Io ancora non la ha trovate, ma io sape que illa existe alicubi in le mundo."
Proque io non recipeva le responsa a mi question, io me adressava al altere viro, un bon vestite gentilhomine con un coffro grande:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape. Io solo loca un cabina al nave. Io es un viagiator de commercio. Io gania ben per comprar e vender merces."

Proque io non recipeva le responsa a mi question, io entrava al nave pro poter poner mi question a un altere membro del equipage.
A un micre scabello al ponte sedeva un altere marinero, con un aspecto triste e fatigate. 

Io le demandava:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape", ille respondeva con resignation, "io labora hic proque io es fortiate a facer isto. Io ha un marita e quatro infantes a sustener. Ma io solo pote incontrar les un vice per anno. Tunc io les da moneta, assi que illes pote viver un anno plus. Io non ha tempore pro facer lo que io vole. Io es un pictor talentose, ma tote le die io debe altiar le velas, bassar le velas, seder in le posto de observation e nettar le ponte. Le vita es laboriose e discontentante."
Io notava que le viro voleva continuar de planger se, ma io non voleva audir plus, dunque io me exculpava e hastivemente continuava vader.

Al rota del timon sedeva le timonero, un senior seriose, reposante sur un scabello. Io le demandava:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape", ille respondeva con voce sic, "io solo labora hic e face mi deber. Io non pone questiones innecessari. Lo que le capitano me dice facer, isto io face. Si ille me ordina girar al west, io gira al west, si ille me ordina girar al est, io gira al est."
"Io volerea parlar con le capitano. An ille es accessibile?"
"Le ultime vice io le videva in le cambusa."
"Pote io ir ibi pro cercar le?"
"Si, naturalmente. Io vide que tu es un homine sincer."

Io descendeva sub le ponte e tosto trovava le cambusa. Mi naso deveniva mi guida. Illo se orientava verso le deliciose fragrantias de species. 

Io entrava in le cambusa e tosto videva le cocinero, con un panno blanc nodate a su capite. Io le salutava e de novo poneva mi question:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape", ille respondeva vividemente, "ma nonobstante isto, io es
multo contente de mi labor. In cata porto io trova nove plattos gustose e dulcissime species. Il ha tante phantastic mangiar in le mundo e io ha le privilegio de sempre discoperir nove receptas.
Le vita es plenate de placer e delecto!"
"Io cerca le capitano. Es ille ibi?"
"Ille justo vadeva a su cabina. Illo es situate al ponte, verso le poppa."
 

Io ascendeva al ponte e comenciava vader verso le poppa. Tunc io videva un homine barbate qui spectava le celo trans binoculos.
"On non pote vider stellas in le medietate del die, nonne?", io diceva stupefacite.
"No, no, io specta le aves del mar.", ille respondeva a voce tense. "Cata die io los conta, cata specie, e scribe le resultatos in mi libro. Quando io retornara
io reportara le resultatos al Societate Ornithologic."
"Sape tu qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Qual question peculiar. Io solo loca un cabina hic. Le itinere del nave es ideal pro mi observationes."
"Ma si tu cognosce le route, tu debe anque cognoscer le mission!"
Le homine me reguardava perplexemente:
"Qual mission? Isto ya es un nave de passageros. Cata uno ha su proprie affaires. Io propone que tu demanda le capitano re isto."
Ille se hastivemente tornava via pro continuar su observationes.

Io continuava vader al cabina del capitano e quando io lo attingeva, io colpava al porta.
"Entra!" un voce diceva del interior.
Io entrava e videva le capitano, un viro robuste con oculos amicabile. Io diceva:
"Excusa me, si io vos disturba. Io videva vostre belle nave e deveniva curiose 

de su mission. Io es certe que un nave tanto impressionante ha un mission nobile."
"Le rege Abala nos ha inviate pro viagiar trans le mundo e colliger cognoscentia. Cata anno nos retorna a nostre pais e conta a ille toto lo que nos ha vidite e apprendite."
"Io demandava plure viros de tu equipage re vostre mission, ma nemo lo sapeva."
"Illes son tanto occupate con su deberes quotidian, que illes ha oblidate del scopo general del viage. Ma io memora toto e io scribe toto lo que io ha apprendite in mi grande libro."
"Qual mission meraviliose! Pote io viagiar con vos? Nihil me retene in iste citate."
"Vermente? Io volerea que tu me contarea de tu citate. Io notara lo que tu dicera in mi libro."

Io le contava toto lo que io sapeva del historia del citate e del mores del populo.
Quando io post un longe tempore habeva finite, ille diceva:
"Isto es un urbe fascinante! Io vole remaner ibi durante duo septimanas e apprender plus. Quando nos levara le ancora, tu es benvenite a partir con nos, si tu vole."
Hayat Jivana remaneva durante duo septimanas. Postea io lo accompaniava a su viage continuate. Io debeva laborar durmente como marinero e post un tempore perdeva mi enthusiasmo. Le mal de pais tosto cresceva intra me. 

Post alcun annos io ora ha retornate al citate de mi matre e lo apprecia in un modo que io nunquam ha experientiate antea. Io ha transversate multe tribulationes ma anque visitate multe citates lontan, ubi io ha apprendite multe sage cosas.


Jul 11, 2014

Melodia immortal


Ubi fini le verbos, comencia le tonos
Le musica nos pone in contacto
con un plus alte realitate

Le amor pur
es un melodia immortal
que lentemente caressa nostre animas
con molle undas de color irisate

Post audir iste sonoritates
io non plus senti
odio o pavor
ma in vice nata
in le oceano beate

Spectation al interior

Quando le oculos del corpore se claude
le oculos del anima se aperi
Le spectation externe es revertite al interior

An es possibile
que le mundo interior
es plus vaste que le mundo exterior?

Plenate de pace, io vole ci camminar,
le matino ancora es distante

Paisages de crepusculo

L'umbras occulta
paisages de crepusculo
al collina le domo
cale pallidemente
in le ultime radios solar

Le obscuritate del universo

Nostre umbras crescente
cade al Luna
lo exhauri
lentemente et inexorabilemente
e lo livra
al obscuritate del universo
Illos se multiplica
e terrifica le un le altere
se glissa in le hora de lupo
(illos non vole ser detectate)

Tosto le umbras pallidira
e le Luna reganiara
su lustro e symmetria
e le sentieros del post-crepusculo
rehabera su marcharibilitate
Illes qui sonia se eveliara
e le vigilatores se addormettira
Omnes ha su proprie tempore
e le realitates vicin
non sempre se incontra

Le Luna es un orbe
que se imagina ser un disco
assi como nos son sculptores
qui se imagina esser picturas

Sed quando le voces del ante-alba susurra
nos exi del muro,
prende le cultello del sculptor
e comencia cisellar le obscuritate del universo
assi que su lucente, rotunde orlos
converge in un capite que ha essite modellate
de multe generationes
e del qual le plen relievo physiognomic
solmente apparera
quando tote le lumine del Luna, Sol e del stellas
finalmente se unira

Jul 9, 2014

Observationes de un cavallo obscur


Stellas distante
son interessante
ma nunc le vicina
es in su cocina

Un advertimento

Nunquam tocca
le rete del aranea
mesmo si le aranea
non es visibile

Valor e grandor

Un haiku bon
dice plus
que un novella mal

Vento

Durante tote tu vita
le respiration plena tu corpore
e quando tu mori
illo lassa le carne
pro unir se
con le vento
que suffla
super campos e silvas

Le tempore del umbras



In le tempore del umbras
io te da mi basio lunar
le qual revivifica
le memorias del iris

Omnes ancora coperi
su facies con mascas ornamentate
ma quando nemo vide
nos monstra le un al altere
nostre physiognomias

Quando le undas veniva
le stratas deveniva canales
le domos deveniva isolate
e le homines
disconnecte e pavorose

Ma io ha continuate
a toccar mi mandolina
nam io audi le tonos de cordas lontan
durante le seren crepusculo

Le basio lunar tinta tu labios
in le color del planeta Marte
nostre removite mascas se rumpe
e le melodia tremulante
echoa inter le canales

Nunc

Tu pote oblidar tu passato
perder tu futuro
ma del nunc: iste momento
nemo pote privar te

Inamoramento

Tu non dava nostre amor
le opportunitate a disveloppar se
Tu lo suffocava in su cuna
ante que illo poteva florescer

Un inamoramento breve
sequite de un dolo longe
An vale suffrer un anno
post un mense de delecto?

Acto bon

Anque un acto bon
pote remaner in memoria
longemente

Jun 11, 2014

Renascentia illuminate


Quando le corpore nasceva, 
le anima moriva
e quando le anima renasceva 
le corpore deveniva cinere
 
Ex le cinere le spirito emergeva
le qual univa le corpore e le anima

Quando le corpore renasceva
le oculo del anima se aperiva
e le luce del spirito radiava ex illo

§11:6

Le genio,
assi como le lunatico,
face lo inexpectate

Domo mancate

Pote on mancar un domo
assi como on manca un homine?

Caressar le cameras perdite
con su memorias

In su pensatas vader
ex le cocina al salon
e postea al dormitorio

Teneremente toccar le mobiles

Rememorar se como le solo craccava
e como le vento sufflava detra le fenestras

Pote on mancar un domo
assi como on manca un homine?

Usque ora le domo remane
ma le interior es totalmente cambiate
Altere personas ora vive ibi

Al superficie le mesme
ma internemente cambiate
- an le caso non es al contrario
con homines?

Estate eterne

Io te amara
un eternitate
usque al fin
de iste estate

Jun 10, 2014

Lo que nos ha oblidate


Le arbores memora
lo que nos
ha oblidate

Un nocte productive

Ille se sedeva in le vespere
pro scriber un romance
ma quando veniva le alba
ille habeva scribite un haiku

Crear es viver

Quando on crea
on senti que on vive:

modella in le nunc
marcas permanente

forma le materia
con su pensatas

deveni un deo
durante un secunda

lassa le submarino
del pensatas
descender in le fundos
del subconscientia
pro recuperar tresores,
esser espaventate
per murenas,
emerger al superficie
transformate
e renascite,
preste a crear
alco nove
o repeter
lo que jam
ha essite oblidate

Abandonate

Quando le traino habeva partite
un sol figura
remaneva al platteforma

Jun 8, 2014

Le masca

 

Le corpore es le masca del anima
e le anima es le sculptor del corpore

Le anima tira le masca
assi que illo ride e face grimasses

e finalmente es rumpite a pecias...